قصه گم شدن آدم ها از دم الهي، قصه اي است به قدمت تاريخ. در حقيقت از همين جا بود که قصه دوري ها شکل گرفت و غصه بخشي از زندگي مان شد. ما فراموش کرديم که به راستي که بوديم که چه بر سر مان آمد؟ اکنون کجا هستيم و به کجا خواهيم رفت؟ هم نشيني با خدا افسانه شد و هم دمي با او خيال. «من» ها به شکل ها مختلف به رقص در آمدند و به خود نمايي پرداختند؛

سلام.اینحوری هم نیست. میتوان در تاریخ این را یافت