ترویجِ روشنفکریِ دینی –به عنوانِ یک برساخته که آرمان‌ها و مفهوم‌های جدیدی می‌تراشد- و ایجاد چالش‌های غیرضروری‌اش، در ساختاری که هنوز به نقطه‌ی تعادلِ خویش نرسیده‌ است، به همان میزانی ساختار سیاسی و حاکمانِ موجود را در بسط دادنِ اختیارات و میدانِ تصمیم خویش درازدست می‌کند که مطرح‌کردنِ آرمان‌های سوسیالیستی در یک جامعه‌ی غیردموکراتیک.. همه‌ی اینها، بنیان‌ساختن بر پایه‌های لرزانی است که در صورت اندیشه‌شدن حتا، سببِ مدفون‌شدنِ حقوقِ طبیعی و اجتماعیِ بشر می‌شود.. ..