|
یکشنبه 14 بهمن 1386
| 1 نظر
در اينجور مواقع نميشود حكم قطعي صادر كرد كه تا ابد باز نخواهم گشت. قيافه و فيگور گرفتن در سياست معنا ندارد. فكر ميكنم الان زماني است كه لازم است من و امثال من در فضاي عمومي جامعه نفسي بكشيم. [+] و چه زود نتیجهی تنفس در فضای عمومی جامعه را دیدی احمد عزیز.. شاید الان حدود 12 سال است که من ناظر مسایل ایرانام!.. یک ناظرِ کنه.. به عنوان یک ناظر، بورقانی را واقعن دوست داشتم.. سه سال پیش، دقیقن روز انتخاب بین هاشمی و احمدینژاد، مفتخر از شناختناش، به عنوانِ یک دوستدار، در هنگامی که رقیباش، شیطان را از سرِ قبر متوفا فراری میداد، در خاکسپاریِ یکی از همآشنایان، سیگارم را که روشن کردم، آنقدر باد میآمد که افتخار روشنکردن یکی از سیگارهایش به من رسید.. ابرازِ علاقه و احترام از سویِ من و خنده و چشمنوازی از آنِ او.. 48 ساله بود اما.. 48 ساله.. فضای عمومی جامعه همین است دیگر.. فضای عمومی جامعه » من جزو افراد خاكشير مزاج هستم |