|
یکشنبه 14 بهمن 1386
| 1 نظر
در اينجور مواقع نميشود حكم قطعي صادر كرد كه تا ابد باز نخواهم گشت. قيافه و فيگور گرفتن در سياست معنا ندارد. فكر ميكنم الان زماني است كه لازم است من و امثال من در فضاي عمومي جامعه نفسي بكشيم. [+] و چه زود نتیجهی تنفس در فضای عمومی جامعه را دیدی احمد عزیز.. شاید الان حدود 12 سال است که من ناظر مسایل ایرانام!.. یک ناظرِ کنه.. به عنوان یک ناظر، بورقانی را واقعن دوست داشتم.. سه سال پیش، دقیقن روز انتخاب بین هاشمی و احمدینژاد، مفتخر از شناختناش، به عنوانِ یک دوستدار، در هنگامی که رقیباش، شیطان را از سرِ قبر متوفا فراری میداد، در خاکسپاریِ یکی از همآشنایان، سیگارم را که روشن کردم، آنقدر باد میآمد که افتخار روشنکردن یکی از سیگارهایش به من رسید.. ابرازِ علاقه و احترام از سویِ من و خنده و چشمنوازی از آنِ او.. 48 ساله بود اما.. 48 ساله.. فضای عمومی جامعه همین است دیگر.. فضای عمومی جامعه » من جزو افراد خاكشير مزاج هستم »
نوشته شده در ساعت 03:17 توسط بابای عرفان
| 1 نظر
موضوع :
» اجتماعي و فرهنگي
تازه ترين نوشته های مرتبط با اين موضوع ● تلاش ِهوشمندانهی حاج منصور و فاطمهی رجبی در مصادرهی نفرت ● حسن آقای ِ من .. ● قتل ِ نوجوانان : تهدید ِ عریان یا تغذیهی دراکولا؟
لينکها به اين صفحه : [ از نگاه تکنوراتی ]
« نقل مطالب اين وبلاگ با لينک مربوطه و نام نويسنده، بلامانع است » |