بازی بسته تر از آن بود که در ذهن ماندگار شود .. فرانسه آمده بود که فقط بازی را ببرد و برود .. پرتقال برخلاف ِ برزیل، راه های ِ رسیدن به دروازه ی فرانسه را بارها و بارها تمرین کرده بود هرچند که در انجام َش با موانع ِ بلندی روبرو شد .. کار به دان جایی کشیده بود که بازیکن ِ بزرگی مثل ِ فیگو حتا نتوانست یک سانتر ِ درست انجام دهد، که توپ را نیز در مقابل ِ دروزاه ی خالی به اوت می زد .. برخلاف ِ بازی ِ فرانسه و برزیل که همه چیز تحت ِ تاثیر ِ زیزو بود و زیدان بود که بازی می کرد، در این بازی،این مربی ِ فرانسه بود که بازی را می کرد .. فرانسه موفق بود، اما دست ِ کم در این بازی، زیبا نبود .. چه آنکه مگر وسوسه ی حضور در فینال جایی برایِ جولان ِ زیبایی می دهد؟

پرتقال تیم ِ خوبی است .. رونالدو بازیکنی توانا و با قدرت و انعطاف ِ بدنی ِ بالایی است .. بازیکنان ِ پرتقال هرچه کردند نتوانستند دروازه ی فرانسه را باز کنند .. کاری نشدنی می نمود انگاری .. وقتی بارتز بارها و بارها توپ را نگه می داشت تا وقت را بکشد .. وقتی در شروع ِ مجدد ِ بازی از طرف ِ فرانسه، تعلل های بسیاری صورت می گرفت .. وقتی 8 نفر در دفاع ایستاده بودند..چگونه می توانستم از بازی لذت ببرم؟ .. یک پنالتی، آبی شدن ِ پیراهن ِ همه ی تماشاچیان ِ فینال، و دیگر هیچ .. [+]