نیچه و هیلتر هنوز هم آنقدر زنده هستند که آلمان جایی برای عرض اندام کشورهای ضعیف نباشد... گویی انضباط ِ آلمانی، آرامش و امکانات ِ هتل ها و زمین های بازی ِ المانی، ساختار ورزشگاه ها و سازمان ِ ذهنی ِ مردمان، فقط برای آنهایی شانس می آورد که همیشه بدین گونه می زی اند ..

ضعیف ترها رفتند.. سه تیم از آمریکای جنوبی ماند با مکزیک و غنا .. الباقی، اروپایی هایی هستند که سالهاست فوتبال را زندگی می کنند .. همان گونه که مدرنیته و دموکراسی را .. 16 نبرد تا شناختن ِ ابرقدرت فوتبال باقی است .. آلمان جای شگفتی نیست و آن تیمی برنده است که از توان و دیسیپلین ِ کافی برخوردار باشد ..

آرژانتین هنوز از آن تیم هایی است که در پی ِ داد است .. غنا در پی کسب ِ آبروست و مکزیک و اکوادور در جستجوی ِ لحظه ها .. هشت بازی ِ اول را دل به اینها می دهم تا از نبرد ِ فوتبال، انگیزه ای به جز «لذت ِفوتبال» برای خود تراشیده باشم و بعد که اینها هم رفتند، دل به لذت ِ فوتبال خواهم سپرد .. آن گاهی که فوتبال فقط برای ِ فوتبال خواهد شد و فتح ِ جام، چیزی جز یک حرکت ِ سازمان یافته برای ِ رسیدن از نقطه ی A به نقطه ی B نیست..

حاشیه : این یک هفته بسیاری از بازی ها را از دست دادم، اما مصمم ام که این یکی دو هفته را سرحال باقی بمانم و وفادار .. نمی دانم می دانی یا نه : کارگری، رنج و لذت ِ توامان دارد!