جالب است که احمدی‌نژاد دقیقن دست گذاشته است آنجایی که خاتمی ضعف ِ مفرط داشت .. تصمیم‌گیری‌های ِ خاتمی واقعن با دلهره، اضطراب و وحشت بود تا جایی که خودش هم بارها بر فرصت‌های از دست‌رفته گریسته بود .. خاتمی حتی نخواست معاون ِ اجرایی ِ قوی‌ای چون بهزاد نبوی داشته باشد و به عارف بسنده کرد ... آنروزها می‌گفتند حتی مدیران ِ کل نیز به ریش ِ سید می‌خندند ..

این اصرار ِ احمدی‌نژاد بر تصمیم‌گیری‌های آنی و قاطع هم البته بسیار جالب است و وقتی چند ماهی گذشت و آثار ِ دولت ِ خاتمی و خاطره‌اش به طور ِ کامل از بین رفت، همین می‌شود یک احساس ِ انزجار در بین ِ هواداران ِ احمدی نژاد .. همان‌گونه که تردید ِ وحشتناک ِ خاتمی این احساس را در این طرفی‌های ایجاد کرده بود ..

بازترش خواهم کرد و شیواتر .. مشاهدات و ذهنیات‌ام نسبت به الفنون را بیشتر می‌نویسم تا وقتی که حس ِ نوشتن، همه‌ی وجودم را فرا گیرد ..