آنچنان که پيداست ، آنچه پاگنده و کلاغ را آزار مي دهد ، هويتي است که از پس ِ نوشته هاي ِ متعدد ِ خود کسب کرده اند .. هر دو اعتراف مي کنند که مزه ي آزادي ِ اوليه هنوز هم فراموش نشدني است .. فراموش نکنيم که ايشان و نمونه هاي ِ مشابه ، ديگر مستعار نيستند و آنچنان روح شان را فارغ از دغدغه هاي ِ خرفت و حرام زاده ي موجود، در کالبد ِ وبلاگ شان دميده اند که ممکن است در صورت ِ نوشتن با نام ِ واقعي ، توانايي انجام اش را نمي داشتند..

پاگنده و کلاغ ديگر مستعار نيستند و همين آزارشان مي دهد .. آنها هويت ِ مستقلي يافته اند که پابست شان است .. من اما به عنوان ِ يک خواننده ي پروپا قرص اين دو وبلاگ ، پيشنهاد مي کنم به جاي ِ گل گرفتن ِ کل اش – درصورت ترشدن لب ِ تـَرَک خورده اي - آرشيو وبلاگ شان را حذف کنند .. آنگاه بازهم پاگنده و کلاغ « رها » و به قولي Clear خواهند بود ..

::: کلمات دلال اند ، دلال هايي که بيشترين بهره را مي برند .. تو و معني را عشق است ..
::: «بي نهايت» بي معني است ، پس تکرار را هم عشق است ...
::: آنچه از آرشيو ِ من باقي است ، ذهنيتي است – يا برداشتي - که تو از آن داشته اي ..
::: من در آرشيوم نخواهم ماند ..
::: و از اينجور چيزها ..
...