1) براي تهيه سور و سات عيد ، به يکي از مراکز خريد رفته بوديم که ديدم نسخه کامل فيلم خانه اي بر شن و مه را ، يک دستفروش به تعداد زياد تکثير کرده و ارايه مي کند. جلد تقريبن شکيل و به قيمت ناقابل يک هزار و دويست تومان. در کمال تعجب ، فروشنده بابت DVD نبودن کيفيت فيلم عذرخواهي هم کرد. هر چند کيفيت اش بسيار خوب و مناسب بود. (چون احتمال پخش شدن آن در ايران بسيار کم است ، خريدم اش والا رعايت حق مولف و همچنين تفاوت پرده سينما با يک تلويزيون حداکثر 29 اينچ را مي فهمم)

فيلم زياد هم حرفه اي نبود اما تلخ بود ، خيلي تلخ. و همانگونه که بهنود نوشته است نقش اسماعيل بيشتر شبيه يک بچه قهرکرده پايمال شده گيج بود. قطعن اين سرنوشت نسل جديد نيست ، به همان دليل ساده که اگر بود، بايستي شاهد خودکشي بسياري از پدران و مادران مغرور مي بوديم که خوشبختانه نيستيم. آري نسل ما تا حدود بسياري بازي خورده است اما آنقدر گيج نيست که بازي کردن را ياد نگيرد و به اين راحتي تلف شود.

2) اين عکس هاي بالا هم براي عرفان سوژه اي شده است ، هر وقت مي آيد مي گويد من بابا سيا دوست ندارم. و من به او مي گويم اين عکس نمودي از درجه بالاي پدرسوخته گي توست و او مي خندد. جالب هم اينست که تصوير سمت راست را نمي شناسد چون زيادي تغيير کرده و کمي هم بيش از حد تپل شده ، اما به تصوير سمت چپ مي گويد بابا سيا.. تازگي ها که ديد من ورش نمي دارم از بابا سيا هم خوشش آمده است.

3) مي گم آ ، واقعن خيلي اوضاع مسخره اي داريم. من تا حالا به اين حد باورم نمي شد. جريان تماس تلفني را که نوشتم چند تا از بچه ها ، حالا نمي دانم از سر سادگي يا به خاطر ذات خرابشان ، در پيغام ها نوشته بودند که وزارت اطلاعات رد باباي عرفان را زده و او مجبور شده که اينها را بنويسد. داشتند حسابي تشيع جنازه مي کردند .. بابا عجب اوضاعيه .. مرده خور شده ايم .. جدن که خيلي نوبريم :)

4) لينکستون هم گرفتار يک اصلاحات تدريجي شده است. دليل اش چيست ؟ همانا دموکراسي. هوشنگ خان، براي تصويب کليات کار و شکل و شمايل صفحه اول ، از دوستان بسياري خواسته است که نظر دهند ، اما خبري نيست که نيست. فرق نظام ديکتاتوري و دموکرات همين است ديگر. در ديکتاتوري کارها به راحتي پيش مي رود و امور کمتر مختل مي شود اما در دموکراسي ، تا به روند افتادن امور ، بايد گام به گام و با حوصله قدم برداشت ، ناز تک تک دوستان را هم جداگانه بايد کشيد. تفاوت شان را هم بايد ديد، ما که مثل آدم هاي حسرت به دل هنوز يک جامعه خوب دموکرات نديده ايم تا فرقش را بفهميم ، در حال آزمودنيم هنوز.