نارواهايي که از سر کلافه گي شايد، چند تن از دوستان به اميد نسبت داده بودند ، سرانجام باعث بوجود آمدن بحث هاي خوب و سامان يافتن گفته ها و ناگفته هاي بسياري شد. اين بحث ها هنوز هم مي تواند شکلي بهتر و مفيدتر به خود بگيرد. چه بهتر که اميد و پاگنده ، حوصله بيشتري به خرج داده ، مباني مورد اتفاق را جدا کرده و بر سر موارد مورد اختلاف با جديت بيشتري، يافته هاي ذهني و برداشت هاي خود را بنويسند.

بايد اعتراف کنم که هر چند خود من از لحاظ « احساس » کاملن مخالف شرکت در انتخابات هستم اما از نگاه منطق گاه ترديدهاي عميقي در مقابل ام صف مي کشند. ناگفته نماند سخنان آنکه مي گويد «اگر در انتخابات شرکت نکنيد ، وضع بدتر مي شود» ، کاملن در حيطه احساس جاي دارد و احساس خسته گي و حتي نفرت من و امثال من تا حدي است که اين گونه استدلال هاي بيدلانه ! تاثيري بر آن نخواهد گذاشت.

شايد در چند روز و بلکه چند ماه گذشته که از شروع بحث انتخابات مي گذرد ، اميد اولين کسي باشد که با استدلالات منطقي ، شرکت در انتخابات را توصيه مي کند. بايد اعتراف کنم که در انبوه تحليل ها و مقالات ارسالي به بسياري از سايت هاي اينترنتي، کمتر شده است که کسي ، با استفاده از استدلال هاي منطقي ، شرکت در انتخابات را شرط عقل بداند. تمام فضاي جامعه سياسي و حتي فکري ما به نوعي غرق در احساس است ، احساس نفرت ، تحقير و سرشکسته گي در مقابل حکومتي که مثل کنه به جان و روح ما چسبيده و براي ما جز بي خوني ، کلافه گي ، خسته گي و عصبانيت چيزي ديگر بر جاي نگذاشته است.

برايند تحليل و احساس شخصي من به عنوان يک وبلاگ نويس ساکن ايران ، عدم شرکت در انتخابات است و همخواني بيشتري با نظرات پاگنده دارد. در اين بين با دقت نظرات اميد را دنبال مي کنم و لذت مي برم. اوايل حتي احساس من نگران آن بود که مبادا اميد، عقل مرا قانع کند که در انتخابات شرکت کنم، اما الان براي احترام به منطق و ميدان دادن به تفکر ، حاضرم درصورت جواب نيافتن بر استدلال هاي اميد ، به خاطر احترام به نفرتي که در احساس ام دارم ، در انتخابات شرکت کنم!

از همه دوستاني که گاه و بيگاه به اينجا سر مي زنند خواهش مي کنم اين بحث هاي اميد و پاگنده و بحث هاي ديگر دوستاني که در پيامگير آنها نظر داده و استدلال هاي خود را مطرح مي کنند، پي گيري کرده و خود نيز در وبلاگ هايشان ، نظرات مشابه يا متضاد خود را بنويسند. من براي مدتي از سر ناچاري و درگيري با روزمرگي هاي کاري ، نظاره گر خواهم بود و پس از چند روزي استراحت ، به جمع اين دوستان خواهم پيوست.

-- وبلاگ اميد ميلاني
-- وبلاگ پاگنده
-- وبلاگ يزدانيان
-- وبلاگ خلبان کور
-- وبلاگ شبح
-- وبلاگ خسن آقا