يکی از خصوصيات نويسنده گان و کادر روزنامه کيهان، مصادره همه چيز به نفع خودشان است. عجله آنها به مصادره همه چيز از اخبار گرفته تا دين و ميهن و خدای آنچنان است که گاه گندش بالا آمده و بيش از پيش رسوای خلق و خالق می شوند.  دردانه های حکومت، اينرا کاملا پذيرفته اند که حق آنها از همه بيشتر است و بايستی هرجور شده قدرت خود را اثبات نمايند. اين گروه که با روش های مختلف، خود را سمبل دينداری و غيرت اسلامی می نامد، توانسته است عقل حاکمان را نيز حرام احساسشان کند. حکومت، کيهان را همچنان سرپا، پررو ، گزنده و فضول می خواهد تا به عنوان لولوی سر خرمن، قوت قلبی برای نيروهای مشابه بوده و البته روزگار را به کام مردم و دگرانديشان تلخ کرده و مجالی بر برآمدن نفس صلح و آزادی و ايمان مگذارد.

ضريب امنيت  بالايی که کيهان برای نويسندگان خود، از طرق مختلف ايجاد کرده است، به مرور خلاقيت و قدرت تحليل يک انسان عادی را نيز از آنها گرفته است. فرمان بريده های ماشين مشتی مندلی، بيشتر به لمپن هايی می مانند که البته ذره ای از مرام های مردمی و معرفت آنها را نداشته و فقط در گردابی از غرور بيجا افتاده اند که می چرخد و می چرخاندشان تا روزی که تلوتلو خوران ، در اوج ضعف و حرمان، در دريای بول خويش غرق شوند.

آخرين نوزاد نويسنده گان کيهانی ، گاونری بود که ازقرار طنابش را پاره كرده و بعد از كشتن يك نفر و زخمی كردن يك نفر ديگر وارد پارلمان يمن شده بود. نويسنده کيهان که البته دستور دارد هر چه زودتر خبر را مصادره کرده و آنرا با يک مساله روز شبيه سازی کند ، ورود آن گاو را به پارلمان به خاطر نبود نظارت استصوابی دانسته و پس از واکنش دادگستری، با همان زبان از گاوها معذرت می خواهد! هرچند به گمان من تذکر دادگستری برای مطرح شدن اين تشبيه و افتادن برسر زبانهاست. اما با استفاده از اين تمثيل اين نکته ها قابل برداشت می باشد :

1-     اين گاو احتمالا سخنرانی مديرمسوول کيهان مبنی بر فرمان بريدن را شنيده و به همين علت طنابش را بريده و به سبک گاوهای وحشی به پارلمان هجوم برده است .

2-     اين تمثيل احتمالا استراتژی آينده حکومت را مشخص می کند، بدين ترتيب که پس از کشتن (قتلهای زنجيره ای) و زخمی کردن (شليک به حجاريان) ، استراتژی آينده اين خواهد بود که مثل گاو وارد پارلمان شده و در آنجا به تفحص و چرای نماينده گان در مورد مسايل مختلف پايان داده و پارلمان را نيز به طويله ای ديگر تبديل نمايند.

3-     در اين تمثيل به نيروهای خودی گشنه و تشنه مانده و ذخيره شده برای روز مبادا تلويحا اعلام شده که ميدان برای تازيدن بس فراخ و فضا برای چريدن و دريدن بس مناسب است. اين مساله تلنگری به نيروهای محافظه کار عقل محور است که وقتی با يک رفتار گاوی می توان مجلس را مورد تاخت قرارداد چرا می خواهيد برای تصاحب اين قبيل نهادهای انتخابی، پاچه خواری مردم را بکنيد!؟

4-     در تائيد افکار نويسنده و نه نتيجه اين تمثيل می توان بر ضرورت حذف نظارت استصوابی تاکيد کرد . اگر نظارت استصوابی نباشد قطعا می توان نيروهايی را به مجلس فرستاد که از پس يک گاو بندبريده  برآيند. يعنی در سيتسمی که نظارت استصوابی نباشد آنکس که قويتر است برنده خواهد شد و نه آنکس که پاچه مال تر! .. سيستم نظارت استصوابی تنها آن عده از افرادی را تائيد می کند که در مقابل روحيه گاوی و بندبريدگان فشارآفرين، قدرت نداشته و در زير پاهای گاوها خرد خواهند شد و يا اينکه خود نيز ملبس به لباس گاوها شده و به چرای خلق می پردازند. حتی درصورتيکه اين گاو به جای پارلمان يمن به پارلمان ايران می آمد، ممکن بود نماينده گان از عهده بيرون راندن گاو بر نيايند و درصورت لمس گاو ،  همين کيهان به عنوان پرچمدار مبارزه با آزادی حيوانات علم شده و آنرا در تناقض با حق آزادی حيوانات قلمداد کند

5-     گاوها علاوه براينکه گاوند اما خصوصيات و فايده های بسياری دارند. شيرشان، گوشتشان ، استخوانشان و حتی پهنشان مفيد فايده است. با توجه به مبحث صلاحيت، قطعا نويسنده مطلب کيهان صلاحيت بررسی اين مورد را نداشته و بايستی به جای طرح اين مساله کمی از همان گاو ياد بگيرد که درحاليکه حقش را حالا به زور می گيرد و جولانی هم در پارلمان می دهد اما مردم آزار نيست و جز جز بدنش خير است. کسی می تواند عملکرد گاو را زير سوال ببرد که حداقل کمی شايسته تر از گاوها باشد.

6-     اين گاو اگر به جای پارلمان به موسسه کيهان ميرفت ، احتمالا کيهان به عنوان نماد و شاخص مقبوليت عمومی مطرح می شد تا جايی که حتما در بوق و کرنا می کردند که هان خلايق ، گاو هم برای دادخواهی به ما رجوع کرده است. و صفحه ها بود که از خصوصيات و درک و شعور بالای حيوانات پر می کردند

7-     رو سپيد باش ماکياول ، شرمنده گی بس است

8-     اخلاق عزيز، لاشه ات بوی گند می دهد. آخرين گلوله را بزنم تا زجرکش نشوی؟