سلام. موندم تو اين كف كه چرا اين نه دنيا را خط زديد روش! :))

سلام.. من موافقم.. اما آيا فكر مي كني از اين جور بحث هاي نسبي گرائي كه ازشون فرار مي كنيم, در مورد آزادانديشي وجود نداره؟ اي بسا ناورده استثنا بگفت. جان او با جانِ استثناست جفت.

.... باباي عرفان عزيز. حرفيست كه سالهاست در باره اش مي نويسم و مي انديشم. ولي نازنين. ساده نيست " آزاد انديش " بودن. مغزه آن همانا گسستن از تمام حقايق مي باشد. دريافتن اين معضل فكري به فراخ - انديشي و داشتن افقهاي باز و باور به انسان و نيروهاي گوهري او مي باشد. " آزاد انديشي " گونه اي گلاويزي با خود است. كمتر كساني حاضرند خودشان را با دستهاي خودشون .حراحي كنند. گستاخي و دليري از شرطهاي مهم " آزاد انديشي " مي باشد. بعدش هم بازنماندن به هيح انديشه ي بازيافته و نو آفريده. " آزاد انديشي" بايد حالت .حويندگي و بوياي خود را حفظ كنه تا ثمر بخش از آب در بياد و گر نه كشكيات خواهد بود و آخرش ميشه شرع!.

وبلاگ اخبار و تحليلهاي مرتبط با انتخابات.
http://7thelection.persianblog.com

به گمان من همان روشنفکر ناميده شوند بهتر است، چون از آنها روشنفکری خواسته خواهد شد و با روشنفکران مقايسه خواهند شد. و آنگاه ديده خواهد شد که پسوند ديني چه بلايي سر روشنفکريشان مي آورد. در نقد روشفکری آن بايد صريح و آشکار و با قامت و خواست و دلاوری يک روشنفکر سخن گفت. و عملکردشان را به نقد کشيد و مسووليت خواست. و نشان داد که پسوند ديني چه رياکاری بزرگي است که جز به دام انداختن روشنفکران ثمری ندارد. روشنفکری ديني همان روشنفکری دولتي دين دولتي شده است. متکي به زور دولت و پول نفت است و استقلال ندارد. تنها پس از قطع رابطه با دولت و نفت است که مي توان ديد چند مرده حلاج است.

سلام. مثل اين که شانس آوردم. اگر دنبالک و پيام را ديده باشيد، من در روشنفکری دوستان بسيار سختگيرم. به همان اندازه که در حق و حقوق اجتماعي و جايگاه سياسي شان آسانگير. يک مخالفت جدی شد و اميدوارم که در گير گفتگو بشود. ای کاش شما وقت پيدا مي کرديد و نگاهي هم به روشنفکری دوستان مي انداختيد. نوشته من دراز و آماده است. ديروز نوشتم. برای اينکه خسته کننده نشود، تکه تکه اش کردم. دوستان يک بار در سالهای اول انقلاب با شرط قرار دادن مناظره ايديولوژيک تلويزيوني برای مناظره های سياسي فاجعه آفريدند. و آقای طبری و آقای نگهدار با تن دادن به تحميل آنها هم دستيار فاجعه آفرينان شدند و هم خود دچار فاجعه ای بزرگتر. تقسيم فاشيستي جامعه به ديندار و ضد دين با آن کارها تکميل شد و ادامه يافت تا امروز. و حزب توده و سازمان فداييان اکثريت هم از حزب سياسي به فرقه های ايديولوژيک و البته ضد دين نزول کردند در چشم مردم. اين از آزمون ما تا آزمون امروز و فردا چه باشد.