به گمان من مطلق گرايي بيشتر در نفي ديگری خود را نشان مي دهد، چون مطلق یکي است و آن هم در اوست. و نسبيت گرايي بيشتر در اثبات خود نمود دارد، و چون آنچه در اوست بخشي از چندگانگي است، پس ديگری هم حق اثبات خود را مي يابد، مانند او.
کسي که ديدگاه خود را با قاطعيت نشان مي دهد و صريح تر سخن مي گويد، کسي را ناديده نگرفته است. گرفته است؟