درباره بحثي که آقاي سجادي پيگيرش شده حرفهاي بسياري مي توان زد. خصوصا اينکه من فکر مي کنم ايشان اين چند وقته «حرفي نو» براي گفتن نداشته و به هر وسيله اي قصد توجيه کردن «وضعيت موجود» را دارد. صحه گذاشتن بر عملکرد خاتمي و چپ مذهبي ، آنهم در شرايطي که مطمئنن خود خاتمي هم از عملکرد خودش راضي نيست ، افتادن از آنسوي بام است.

درباب مقوله «خود شيفته گي» که ايشان ذکر کرده است بايد عرض کنم اين مساله بيشتر از آنکه در جوانان آزادي خواه وجود داشته باشد ، نشات گرفته از دينداري و توهم قداستي است که دين به انسان مي دهد. اين مساله البته در دين خودمان و به خصوص شيعه نمود بيشتري داشته است . يک مرور گذرا به «انالحق» گفتن هاي مذهبيون ، مرور روند مغازله و معاشقه عبد و عبيد و يا عاشق و معشوق به عنوان سمبل ارتباط انسان مذهبي و خدا و همچنين احساس خود برتر بيني در قضيه امر به معروف و نهي از منکر و خود را در زمره پرهيزگاران و امتيازداران از سوي خدا دانستن و صدها نمونه ديگر ، نمونه هاي بارزي از خودشيفته گي و خودبرتر بيني موجود در ذات دينداري است.

البته من فکر مي کنم اين به خاطر هوشمندي و يا کيسي (المومن کيس) ، آقاي سجادي باشد. ايشان مي خواهد بگويد جوانان امروز خودشيفته اند و بعدها به همين راحتي نتيجه بگيرد که پس آنها ديندارند يا هنوز تحت تاثير فرهنگ ذهني حاصل از دينداري و استبداد چندين هزار ساله اند.

اما مساله مهمي که به گمانم شرايط مبارزه عملي در جامعه امروز ايران مي طلبد وجود يک « قهرمان» است. البته نه قهرماني که به مانند مثلا هرکول ، به جنگ اژدها و ديو رود. بلکه بيشتر به عنوان يک الگوي رفتاري. متاسفانه همه مبارزين اين چندساله اخير يا به زندان رفته اند ، يا مجبور به فرار از ايران شده اند و يا اينکه چونان خاتمي ، در گرداب روزمرگي ها و تکاليف شرعي و احساس مسووليت هاي ذهني ، در دام «بي عملي» گرفتار شده اند.

اپوزيسيون نويسندگان و روشنفکران داخل ايران که دکتر شيرين عبادي بيشترين تعلق را به ايشان دارد ، آخرين گروهي است که هنوز مي توان به انها اميد داشت. ايشان سالهاست در ميان بيم و اضطراب و توهين و افترا ، گرفتار شده و در عين حال ، رسالت فرهنگي خويش را به نحو قابل ملاحظه اي انجام داده اند. ظرفيت هاي بالقوه اين گروه واقعا زياد است و عاملي چون جايزه نوبل ، مي تواند قدرت به فعل آوري اين ظرفيت ها را داشته باشد .. اين البته بر مي گردد به ميزان هم ذات پنداري اين گروه با اصلاح طلبان حکومتي و اينکه چگونه از اين موفقيت به دست آمده استفاده کند. شخصا حداقل اين اميد را مي توانم داشته باشم که سرنوشت اين گروه به مانند اصلاح طلبان حکومتي نشده و قطعا فاصله خود را با مردم و نيازهاي واقعي آنها ، زياد نخواهند کرد.

يک مساله را هم به شدت تاکيد مي کنم که اگر شرايط ج . ا.ا طوري است که خانم عبادي بتواند رئيس جمهور شود حتي با همين اختياراتي که خاتمي دارد ، اتفاق فرخنده اي خواهد بود که بايد به استقبالش رفت . يادمان باشد که زنان قرار بود عضو هيات دولت شوند اما خاتمي جراتش را نداشت .. حالا اگر قراربه رئيس جمهوري باشد مطمئن باشيد تحول بزرگي است که «ساختار شکن» خواهد بود. اصلا پيام اروپا هم جز اين نيست .

نبايد بگذاريم اين شيريني به همين راحتي هضم و دفع شود .. هرچند هنوز خيلي ها شيريني را به دهانشان هم نگذاشته اند .. به هرحال خود من درباره شيرين عبادي ، قضيه نوبل و .. حرفهاي زيادي دارم.. اما فعلا تا دو سه روزي نمي توانم اينجا را به روز کنم.