انتخاب خانم شيرين عبادي ، آنچنان شکوهي آفريده است که قابل وصف نيست. اين انتخاب ، آنچنان دقيق ، عميق ، انسان مدار و مومنانه بود، که هنوز هم مي توان افتخار به سکونت در اين کره ي خاکي کرد. شادي هاي ما ارتفاع شکوه را درنورديد و شور زلال اميد و زندگي را ، در رگانمان پيچاند.

تاثيرگذاري اين انتخاب، آنچنان وسعتي را در بر مي گيرد که خود مي تواند منشا تاريخي نو، در حرکت به سوي ايران و دنيايي سرشار از زيبايي و زندگي و صلح و اميد باشد.

1) خصوصيات خانم عبادي منحصر به فرد است . اولا حقوق دان است ، اولين قاضي زن ايراني بوده است، اهل کار و عمل و خطر است ، «روشنفکري مستقل» است و دل در گرو قدرت ندارد و مهمتر از همه «زن» است. آنهم زني واقعا ايراني . اين انتخاب، چشم هاي زنان ايران را روشن کرد، قوت قلبشان شد و شادشان کرد. و بي ترديد، نقطه عطفي بر نمودار تاريخ سرشار از وهن و افتراشان خواهد بود.

دختران ايراني ، کم کم خود را از روزمرگي هاي تحميلي جامعه مردسالار خلاص کرده و به گفتمان ها و واژگان هاي جديد و زاينده اي مجهز خواهند شد. افق ديدشان را بازتر خواهند کرد و طلسم اهريمني بختشان را خواهند شکست.

2) اينکه فرهيخته گان دنيا، «زني مسلمان» را که در راه برقراري صلح و رفع بي عدالتي مبارزه کرده است، به عنوان برگزيده ي خويش انتخاب مي کند ، نشان دهنده نگراني عميقي است که براي آينده جهان متصور شده است. دنيا فهميده است که در صورت عدم تلاش براي همراه کردن مذاهب با دموکراسي و آزادي خواهي ، سرنوشت شومي در انتظارش خواهد بود.

جهان قبول کرده است که نمي تواند احساسات مذهبي را فرونشاند. از سوي ديگر به شدت نگران ظلم ، بي عدالتي و آزادي ستيزي حاصل از حکومت دگم انديشان و بنيادگرايان مذهبي است. اين انتخاب نشان داد که مشکل دنيا ، چيزي فراتر از بنيادگرايان و افراطيان مذهبي حاکم بر ايران است. جهان ، ناباورانه به حرکتهاي دگم بنيادگرايان مي نگرد و نگران وضعيتي است که حلول روح خشک و مقدس نماي مذهب ، جهان را به کام جنگ هاي دوباره صليبي و بي عدالتي هاي حاصل از سيطره دوباره تفکرات دگم مذهبي بکشد.

مشکل امروز جهان ، سردمداران نه چندان معتقد به مباني مذهبي امروز ايران نيست ، بلکه نگراني واقعي او ، وجود عاملي است که به نام خدا ، تسخير و تخدير توده ها را به يکباره در بر مي گيرد.

سوال : آيا بايد به ياري جهان شتافت و ناممکني چون عدم هم خواني اسلام با دموکراسي را ممکن کرد؟

3) در روياي همه افسانه ها و همه اديان دنيا، موعودي است که مي آيد و صلح و آشتي و انسانيت را بر پهنه ي گيتي مي گستراند. به نظر مي رسد اين موعود کم کم ، در جان و روح بشريت حلول کرده است و انسان به خويشتن و نيروهاي خويشتن ايمان آورده است و خود، منادي و موعود صلح و برابري و انسانيت شده است ، بي هيچ خوني که از لبه شمشيري آويزان شود.

4) حالا حالاها بايد درباره اين افتخار نوشت ، کنکاش کرد، فکر کرد ، انديشه آفريد و راه کار برگزيد. زنده باد زندگي.