خب خوشبختانه يک مقاله تحليلي درباره فاجعه کشتار 67 خواندم .. آنهم از زبان پيام آرمان دوست ، از بازمانده گان آن کشتار .. نسبتا هم به همان مسايلي اشاره کرده بود که بايد اشاره شود... اينهم شرح نسبتا تفصيلي پيام از ماجرا.

اصلاح طلبان داخل ايران، به طرز عجيبي در مقابل اين رويداد، ساکتند .. به گونه اي که انگار با يک مساله روي نداده طرفند .. عمق اين فاجعه به حدي است که اگر کسي مي خواهد يک کار اساسي در اين مملکت کرده و يک شفاف سازي ريشه اي داشته باشد ... حتما بايستي زواياي تاريک اين قضيه را روشن کرده و دل داغدار يادگارهاي کشته شده گان آن فاجعه و ذهن آشفته و صورت خراشيده انديشه همه دردمندان را مرهمي بگذارد..

فاجعه 67، زخمي خونين و چرک زده ، بر روح ماتم زده ايران امروز است. اين زخم آنقدر بزرگ خواهد شد که ديگر هيچ آنتي بيوتيکي توانايي علاج آن را نداشته باشد .. روزي تمام کساني که به هر نحو در ايجاد اين فاجعه دست داشته اند ، در اين زخم غرق خواهند شد. شايد آنتي بيوتيکي بهتر از عاملان و آمران جنايت ، براي تزريق در اين زخم چرکين ، براي مداوا نباشد.