·        امروز خاتمی هم گفته بود چرا سياه نمائی می کنيد .. البته او با مصباح بيشتر از ما حرف می زند و اصلا در گفتگو با مصباح احساس زندگی می کنه .. بعدش هم گفته بود : دعواهای داخلی را بگذاريد برای بعد ... به فکر دشمن باشيد .. ياللعجب! از ذهن باز اين مجيد محمدی .. نمی توانم درکش را انکار کنم .. خاتمی واقعا فراموش کرده با چه نيرويی به سمت کاخ قدرت پرتاب شد .. نيرويی که اگر رها و کنترل نمی شد از هزاران موشک تخريبی دارودسته جرج بوش که چه عرض کنم از بالهای جبرئيل هم مخرب تر بود .. نيرويی که الان باز هم جمع شده ، تجربه دارد و منتظر فرصت است ..والبته نه به وقت هشياری ... بله! حرفهای خاتمی همان حرف های تکراری پدرانی خسته و بی برنامه و پرتوقع است.. حسين جان! حالا به فرض که من وبلاگ انگليسی داشتم و می خواستم دليل حرفهايم را بنويسم .. دنيا از بغض می ترکيد که! ..  البته شايد هم بشود به طريقی بزک و دوزکش کرد .. تصوير چند برج و بارو و بزرگراه و کافی شاپ و چند پارک و تعدادی موی شرابی از زير روسری دررفته را گرفت و کلی به اهل زن و زندگی بودن ايرانيان پرداخت و فخر فروخت تا دنيا هم بفهمد که ما هم بله .. بله که نه بعععععله!

·        اصلا چرا از زاويه ديگری نگاه نکنيم .. تو جامعه ما از سالها پيش پول و پارتی حرف اول رو ميزده .. هميشه اگه يکی می خواسته جائی استخدام بشه يا اينکه می خواسته از يک شر بزرگ خلاص شه می رفته سراغ اين دوتا .. اصلا چرا مردم اينقدر لمپن ها و حتی فرهنگ پدرسالاری رو دوست دارند .. اصلا اين شيوه ، يعنی همين راه توسل به قدرت خارجی و البته برتر ، شيوه خود حکومته .. همين حکومت و حکومت شاه زده ی قبلی می خواسته به ما ياد بده که اگه می خواين راحت و آسوده و در رفاه باشيد ، به ما متوسل بشيد .. اصلا اين در معنای مذهبی واژه ی  توسل هم نهفته شده .. تا يکی بياد که اشداء علی الکفار باشه و رحماء بينهم! .. و اين وسط با هر تغييری فقط جای کفار و بينهم عوض می شه! ..  اين تو وجود هر زجرکشيده ای  جای گرفته که بلافاصله مريد اون چاقوکش کله گنده ای ميشه که اونو از دست يه نامرد زورگو خلاص کنه و يا به نون و نوايی برسونتش.. آقا جون مشکل اساسی تره .. خيلی اساسی تر از اين حرفها!

·        بازم قضيه آرمان رو گفتی .. اونم از نوع ذهنی - راديکاليسم! .. می خوام اينجوری بهت بگم که اصلا اسمش رو هم نبر که من می شناسم آدمايی رو که حالشون بهم می خوره .. آرمان مرد عزيزم!.. می دونی چرا؟ .. نه به خاطر حکومت، نه به خاطر انصار (مشتی تحقير شده و بازيچه و حتی قربانی) ، به خاطر خود آرمان وقتی که تو قالب يک انسان شرقی وارد می شه.. به خاطر خود آرمان وقتی هميشه وسيله ای شده برای رسيدن به قدرت صرف .. به خاطر خود آرمانه .. نه به خاطر سيب زمينی شدن مردم .. به خاطر همه ی آرمان گراهائيست که الان حال و روزشون رو می بينيم .. نه ! ذهن ها آنقدر پر شده است و خسته ، که ديگه جائی برای اينهمه خوش خيالی نداره .. آرمان : قاصد تجربه های همه تلخ !

·        و اما گمان استقلال .. خيال خام فعلی .. فقط به خاطر اينکه فلانی ايرانی زاده است ... فقط به خاطر اينکه نيروهای نظامی انگليسی گوشه ای از خاک را تسخير نظامی نکرده اند .. غافل از اينهمه باج برای ماندن .  راستی همين کافيست تا بپذريم واقعا مستقليم؟ .. همينکه عربده می کشيم و در دنيا هل من مبارز می طلبيم نشانه استقلال ماست به اين باور ساده که چون حماقت می کنند لابد قدرتی خردگرا هدايتشان نمی کند؟ .. به گمان من، معنی استقلال از بطن معنی آزادی برداشت می شود .. جامعه در صورتی مستقل است که من مستقل باشم .. . من يعنی ما .. اين من الان کجاست؟ .. در صورتی من مستقل است که آزاد باشد .. که حق داشته باشد.. دارد؟

حسين جان .. دغدغه های تو را و همه انسان های راستگو را دوست دارم .. گاه حتی می بوسمشان .. همه اين حرفها هم دليل آن نمی شود که با اصل مطلبت درباره نوشتن وبلاگ انگليسی مخالفتی داشته باشم .. اما به قول خودت بايد فکرکرد .. زير و رو کرد : فرهنگ را ، خودمان را و همه دغدغه هايمان را ... بععععله وبلاگ انگليسی لازم است، اما کافی نيست عزيزم ..قربانت!