از وقتي که مردم 2 خرداد را آفريدند .. دلسپرده گي به اصلاحات در کشوري یخ زده و خسته ، در جان شيفته گان افتاد .. اکنون هم بسياري به خاطر همان دلسپرده گي و به علت احساس گرايي ، شديدا مغموم و اندوهگين شده اند .. حق هم دارند .. ميدانند چه بر سر اين خاک آمده .. شايد اشتباه ما از اول همان بود که 2 خرداد را حماسه خوانديم .. ونه يک شعور جمعي .. حماسه آفريدن هميشه يک رو ندارد .. حماسه و جنگ هميشه در يک رديفند .. حماسه هميشه محتاج هيجان است اما طلب واقعي اصلاحات چيزي جداي از اين احساس گرايي است ..
کاش به جاي دل سپرده گي به اصلاحات ، سرسپرده اش بوديم!!

يک نوشته و يک نامه از دوستي که در سرزميني ديگر اقامت دارد .. بدجوري به اندوهم کشانده .. شايد من هم دچار همين بيماري احساسي حماسي شده باشم .. نوشته آن استاد در دسترس است ... اما با اجازه دوست عزيزي که خيلي وقت بود خبري ازش نداشتم و اينک به مدد لينکي که گويا به نوشته ام داده ، باوبلاگم آشنا شده است .. تکه اي از ميلش را مينويسم .. خاطرات و کلنجارهايي که با اين دوست داشته ام ، بسيار خواندني و عبرت آموز است .. کاش مجالي پيدا شود تا بر همه اينها مروري داشته باشم .. اينهم تکه اي از ميلي که برايم فرستاده ::