همانطور که در پست قبلي تلويحا گفتم .. اگر روزي شنيديد که صدام يا مابقي ديکتاتورها از حکومت خود به همين راحتي گذشتند .. آنوقت ممکن است اين هودر شيطون هم از ابوالبلاگري دست بکشه ..

يک تغيير نيمچه محسوس!
حس عجيبيه! .. خيلي عجيب .. مثل اينکه کسي موهاي سرم رو ميکشه .. شايدم مثل وقتي که يه بولدوزر به جون خاک وجودت بيفته!! .. نميدونم به خاطر صداي جيرجيرک بود يا رزنانس يکي از فرکانسهاي دلم با انديشه اي در محاق رفته! ...
شايد دور شدن از محيط پرصدا و شلوغ و اعصاب خراب کن شهر ... تاثير خودش را گذاشته .. ويا اينکه فراموش کرده ام فتنه و فسادي را که در جاي جاي وجود جامعه ام رسوخ کرده .. اما هرچه هست، هنوز کامل نيست .. حتي در حد نوشتن هم نبود اما من هميشه گوش به دلم سپرده ام .. تا ببينم اينبار چه خوابي برايم ديده ! .. فعلا فقط اينرا ميدانم که چند عامل حتما بي تاثير نبوده .. يکي مرور واقعي زندگي و باد و درخت.. به دور از جنجال و هياهوي کلانشهرهاي نيمه جان! .. دوم هم اين و اين مقاله دلنشين بهنود عزيز.. و سوم هم ::

الان به مدت پنج ساعت تمام در حال بحث بر سر هيچ و پوچ بودم .. همان درگيريهاي تلف کننده فکري و فلسفي، که به خاطر وجود حکومت فقه .. در همه گوشه و کنارها .. عزيزان را به جان هم انداخته! .. در عجبم از مذهبي که بيشتر يک درک شهودي کاملا شخصي است ، چگونه ذره ذره همه ذهنها را به خويش مشغول کرده .. و فرصتها براي آباداني و پيشرفت اجتماعي را از همه ما سلب کرده!! .. شعور و درک معنوي از دين و خدا .. جاي خود را به يک مشت کلمه و حکم سردرگم داده است .. .. از يک طرف سعي در اثبات حقانيت به هر وسيله اي و از ديگر سو سعي در انکار و به گند کشيدنش بازهم به هر وسيله اي ! .. تنها لحظه هايند که بي محابا مي گذرند ! و هيچ ردي از خويش برجاي نمي نهند!