|
یکشنبه 12 آبان 1381
| 1 نظر
روزنه گریزی را
ناگزیر خواهی بود چونان عصمتی عفیف وترس سهمگین باروری در سرای غولان هرز.. ای بی زمان! مـــــن از وحشت رستگاری از ترس بیتوته در بهشتی پایدار شوکران گناه را سرمیکشم.. نوشانوش! اینک مسخ و مست از اوج سبز سبز زندگی درامتداد برهوت زرد رنگ مرگ روز به خیر! |